Για τα ιδιαίτερα προβλήματα των γυναικών.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Η Εκτελεστική Γραμματεία Γυναικών  στη  πρώτη της συνεδρίαση στις 29 Γενάρη 2026 συζήτησε τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες συνταξιούχοι. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να ευχαριστήσω τα μέλη της Εκτελεστικής για τη βοήθειά τους και συγκεκριμένα τις συναδέλφισσες Βασιλάκου, Οικονομίδου, Αθανασιάδου, Λαμπούδη για την βοήθειά τους και την καλή συνεργασία που έχουμε. Σκο­πός μας είναι να συμβάλλουμε ως επιτροπή στον εμπλουτισμό του περιεχομένου δράσης των συλ­λόγων και στην ενεργό συμμετοχή των γυναικών στο συνταξιουχικό κίνημα. Με βάση τα παραπάνω αποφασίσαμε να γίνουν εκδηλώσεις για την ημέρα της γυναίκας, 8 Μάρτη, και στείλαμε σε όλους τους Συλλόγους υλικά βοηθήματα με το ιστορικό της ημέρας, κάναμε επι­λογή ταινιών που μπορούσαν να αξιοποιηθούν, και αντίστοιχες εκδόσεις βιβλίων (για βι­βλιο­παρουσιάσεις). Πραγματοποιήθηκαν πολύ πετυχημένες εκδηλώσεις από τα πε­ρι­φε­ρεια­κά συμβούλια και τους συλλόγους για την ημέρα της γυναίκας στις 8 του Μάρτη, σε Αθή­να, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Πρέβεζα κ.α.

Στη συνεδρίαση της Εκτελεστικής και σήμερα εκφράζουμε την ανησυχία μας για τις εξελίξεις που έχουμε με την ένταση των άδικων πολέμων.

Καταδικάζουμε  τις ωμές επεμβάσεις των ΗΠΑ, του Ισραήλ, των «στρατηγικών μας εταίρων» όπως λέει η κυβέρνηση τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία, στη Μέση Ανα­το­λή κ.α. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας δεν είναι κρέας για τα κανόνια τους και δεν θα α­πο­κτήσουμε, ως λαός, κουλτούρα πολέμου, με φέρετρα, όπως δηλώνουν κυβερνητικοί και ευρωενωσιακοί παράγοντες. Δεν ανεχόμαστε οι γυναίκες της Γάζας να συνεχίζουν να σφα­γιά­ζονται καθημερινά, ακόμα και μετά τη λεγόμενη εκεχειρία, από το κράτος–δολοφόνο του Ισραήλ στην Παλαιστίνη.

Είναι αλήθεια ότι οι γυναίκες όπως και οι άντρες βιώνουν σε όλες τις φάσεις της ζωής τους την αντιλαϊκή  πολιτική και τις συνέπειες της. Η επιστήμη, η τεχνολογία κάνει άλματα και την ίδια στιγμή τα παιδιά μας δουλεύουν σε όλο και πιο δύσκολες συνθήκες. Ακόμα και τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς θυσιάζονται στο βωμό των επι­χει­ρη­ματικών κερδών. Τα τραγικά γεγονότα με τις εργάτριες που κάηκαν στο εργοστάσιο ΒΙΟΛΑΝΤΑ στη βραδινή τους βάρδια για να φροντίζουν τα παιδιά τους το πρωί, το επι­βε­βαι­ώνουν.

Οι όροι διαβίωσης και εργασίας στην οικογένειά μας επηρεάζει απόλυτα την κα­θη­με­ρινότητα της γυναίκας συνταξιούχου και δημιουργεί ένα περιβάλλον ασφυκτικό που την δυσκολεύει να δρα ενεργά στο κίνημα. Έχει ενδιαφέρον να καταγράψουμε πόσες γυ­ναί­κες είναι εκλεγμένες στα σωματεία μας για να διαπιστώσουμε τα αποτελέσματα αυτής της ανι­σότιμης θέσης των γυναικών και της διπλής καταπίεσης σε αυτό το κοινωνικό οικονομικό σύ­στημα. Η θεσμοθέτηση πρόσφατα 13 ωρών εργασίας, η έλλειψη υποδομής δημόσιων βρε­φο­νηπιακών σταθμών, η άσχημη κατάσταση στο δημόσιο σύστημα παιδείας, τα  προβλήματα στα ολοήμερα σχολεία, η παραπέρα υποβάθμιση του εμπορευματοποιημένου  δημόσιου συ­στή­ματος υγείας, την  απουσία δομών κρατικών με αξιοπρεπή γηροκομεία, όλα τα πα­ρα­πάνω μαζί με τις πενιχρές συντάξεις και πολλά άλλα κάνουν τη ζωή των γυναικών ένα σύγχρονο Γολγοθά.

Τα επίσημα στοιχεία του ΕΦΚΑ καταγράφουν ότι ένας στους δέκα συνταξιούχους συ­νε­χί­ζουν να εργάζονται για να βοηθήσουν τα παιδιά τους. Αν και δεν έχουμε ακριβή στοιχεία το σίγουρο είναι ότι ένα μέρος είναι γυναίκες.

          Αυτή είναι η μία πλευρά του ζητήματος η οποία κρατάει πίσω της γυναίκες.  Η δεύτερη πλευ­ρά αφορά τα ιδιαίτερα προβλήματα υγείας, λόγω φύλου, μυοσκελετικών διαφορών και ιδιαίτερη φθορά της υγείας από γέννες, ανατροφή παιδιών, οικιακές εργασίες σε συνδυασμό με την πλήρη απουσία  ενός σύγχρονου και αναβαθμισμένου δημόσιου συστήματος υγείας που να καλύπτει πρόληψη και θεραπεία. Οι συνταξιούχοι συνεχίζουν να έχουν κρατήσεις 6% για την υγεία και απαιτούμε την κατάργησή τους, διεκδικώντας ταυτόχρονα μέτρα για την αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας περίθαλψης και δωρεάν παροχή φαρμάκων.

          Εκτός όμως από τα προβλήματα στην υγεία υπάρχει η απουσία δομών που βοηθούν στην ψυχική υγεία των γυναικών όπως στον Αθλητισμό–Πολιτισμό, όπου δεν υπάρχουν προ­γράμματα για την τρίτη ηλικία. Από πέρυσι καταργήθηκε ακόμα και το μειωμένο ει­σι­τή­ριο για τους μουσειακούς χώρους για τους άνω των 67. Όλα στο ζύγι κόστους–οφέλους, σ’ αυ­τό θυσιάζονται όλα.

          Ένα μεγάλο κεφάλαιο που αποφασίσαμε και ως Εκτελεστική Γραμματεία να α­να­δεί­ξου­με με αντίστοιχου περιεχομένου εκδηλώσεις (ημερίδες) αφορά το πρόβλημα της ενδο­οι­κο­γενειακής βίας, της έμφυλης βίας. Τα αποκρουστικά φαινόμενα της σεξουαλικής βίας και πα­ρενόχλησης στους χώρους δουλειάς, του βιασμού, όπως και της ενδοοικογενειακής βίας που φτάνει μέχρι και τη δολοφονία γυναικών, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να ανα­πτυ­χθούν και να φουντώσουν στο σύστημα που βασίζεται στην εκμετάλλευση και έχει για θεό του το μέγιστο κέρδος. Αυτό γεννά τηβαρβαρότητα και καταπίεση που όχι μόνο διατηρεί τις οικονομικές και κοινωνικές προϋποθέσεις που γεννούν και αναπαράγουν την βία κατά των γυναικών, αλλά αφήνει και τις κακοποιημένες γυναίκες απροστάτευτες, αναγκασμένες να κα­ταφεύγουν σε ΜΚΟ και ιδιώτες. Οι γυναίκες που είναι θύματα στους ιμπεριαλιστικούς πο­λέμους, δεν καταγράφονται ως θύματα βίας από κυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς και ΜΜΕ, που κατά τα άλλα «κόπτονται για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών». Δεν ανεχόμαστε να μοιράζονται δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στα γεράκια του πολέμου τη στιγ­μή που οι δικές μας ανάγκες, όπως και η στήριξη των κακοποιημένων γυναικών, δεν είναι «επιλέξιμες» από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις κυβερνήσεις.

Συνάδελφοι, Συναδέλφισσες

Θεωρούμε ότι η επίλυση των ιδιαίτερων προβλημάτων των γυναικών περνά μέσα από την ενιαία πάλη του λαϊκού  κινήματος, της ομοσπονδίας, της ΣΕΑ των συλλόγων των συ­ντα­ξιούχων. Η ιστορική πείρα είναι αδιάψευστος μάρτυρας ότι δεν μας χαρίστηκε τίποτα όλα ήταν καρπός μακροχρόνιων αγώνων και αιματηρών κόντρα στο σύστημα της εκ­με­τάλ­λευσης.

Η Πρόεδρος της Εκτελεστικής Γραμματείας Γυναικών

Κατερίνα Γεροπαναγιώτη