Τον Δεκέμβριο του 1991 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε να ανακηρύξει την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, με σκοπό να αναδείξει ένα σημαντικό πρόβλημα με παγκόσμια διάσταση.
Όμως, η συγκεκριμένη ημέρα είχε ήδη καθιερωθεί δέκα χρόνια πριν, όταν γυναικείες οργανώσεις θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη τριών αδελφών, πολιτικών αγωνιστριών που βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, στις 25 Νοεμβρίου 1960. Η βία κατά των γυναικών είναι ίσως η πιο επαίσχυντη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ συνόρων, πολιτισμών ή πλούτου. Όσο συνεχίζεται, δεν μπορούμε να ισχυριζόμαστε ότι κάνουμε ουσιαστική πρόοδο προς την ισότητα, την ανάπτυξη και την ειρήνη.
Η βία στην οικογένεια φέρνει βία στην κοινωνία. Γι’ αυτό η βία στην οικογένεια δεν αποτελεί προσωπική ή οικογενειακή υπόθεση, αλλά κοινωνικό πρόβλημα που αφορά όλους μας.
Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι η βία μεταξύ των νέων αυξήθηκε την εποχή της οικονομικής κρίσης και αυτό είναι αναμενόμενο. Όπου υπάρχει συρρίκνωση του οικογενειακού εισοδήματος, επισφάλεια στην εργασία, ανεργία, φτωχοποίηση, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, υποχώρηση της κοινωνικής πολιτικής και της κρατικής μέριμνας και πρόνοιας, ενδημεί η ανασφάλεια και οι νέοι και νέες αισθάνονται ότι στερούνται προοπτικών. Αλλά και οι εξωοικογενειακοί παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της παιδικής κακοποίησης. Σε αυτούς συγκαταλέγονται το άγχος, οι οικονομικές δυσκολίες, η ανεργία και άλλα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας.
Εμείς οι γυναίκες διεκδικούμε:
- Νομική αναγνώριση της γυναικοκτονίας, εφόσον ο ισχύων ποινικός κώδικας δεν καλύπτει την έμφυλη διάσταση του φαινομένου.
- Συστηματική διενέργεια ερευνών με στόχο τη λήψη άμεσων μέτρων για την πρόληψη των γυναικοκτονιών και μέτρων υποστήριξης των παιδιών συγγενών των δολοφονημένων.
- Πολιτικές πρόληψης για όλες τις μορφές έμφυλης βίας και υλοποίηση μακρόπνοων προγραμμάτων ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης.
- Επαρκείς δομές, ώστε κάθε θύμα να μπορεί να καταφύγει εκεί με τα παιδιά της, για όσο χρειαστεί.
- Λειτουργικά γραφεία για ενημέρωση σχετικά με θέματα ενδοοικογενειακής βίας. Είναι ελάχιστα, ούτε είκοσι πανελλαδικά, κι αυτά υποστελεχωμένα.
Γιατί, αντί να συζητάμε πώς θα ονοματίσουμε το έγκλημα και πώς αυτό θα τιμωρείται, πρέπει να δούμε πώς θα το προλάβουμε.
Είναι αναγκαίο να υπάρχει συστηματική εκπαίδευση του προσωπικού της ΕΛΑΣ σχετικά με τα έμφυλα ζητήματα, να δημιουργηθούν οι υπηρεσίες αυτές σε κρίσιμα τουλάχιστον αστυνομικά τμήματα και όχι σε περιφερειακές αστυνομικές διευθύνσεις, όπου υπήρχε πρόβλημα με την εξυπηρέτηση των θυμάτων, να εκτελούνται τα αυτόφωρα και τα περιοριστικά μέτρα. Τα θύματα να προσεγγίζονται με σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους και να ενθαρρύνονται να καταγγείλουν τη βίαιη σε βάρος τους συμπεριφορά.
Η ανοχή μας πρέπει να είναι μηδενική σε αυτά τα φαινόμενα. Μόνο έτσι θα σπάσει το απόστημα της βίας κατά των γυναικών.
Αγωνιζόμαστε σθεναρά για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Είμαστε πάντα δίπλα στα θύματα.
Συντάχθηκε από την Παναγιώτα Βασιλάκου,
Αντιπρόεδρο Συλλόγου Πολιτικών Συνταξιούχων Δημοσίου Καρδίτσας
Από το Γραφείο Ενημέρωσης και Επικοινωνίας της ΠΟΠΣ